Początki Wszechświata

Wielki Wybuch, narodziny materii
i pierwsze światła w ciemności.

Historia wszystkiego, co znamy, zaczyna się od momentu, który nazywamy Wielkim Wybuchem. Nie był to wybuch w przestrzeni, ale początek samej przestrzeni i czasu.

Na samym początku Wszechświat był gorący, gęsty i niezwykle prosty. Istniała tylko energia, z której z czasem zaczęła wyłaniać się materia.

Gdy Wszechświat się rozszerzał i ochładzał, powstały pierwsze cząstki, potem atomy wodoru i helu — podstawowe cegły przyszłych gwiazd.

Minęły setki milionów lat, zanim grawitacja zaczęła zbierać materię w gęstsze obłoki. W ich wnętrzach zapalały się pierwsze gwiazdy — pierwsze źródła światła w młodym Wszechświecie.

To one rozpoczęły prawdziwą historię kosmosu. W ich wnętrzach powstawały cięższe pierwiastki, bez których nie mogłyby istnieć planety, życie ani my sami.

Pierwsze galaktyki nie były spokojnymi strukturami. Zderzały się, łączyły i rosły, tworząc z czasem ogromną sieć, którą obserwujemy do dziś.

---

W skrócie:
• Wielki Wybuch zapoczątkował czas i przestrzeń.
• Najpierw istniała energia, potem materia.
• Pierwsze gwiazdy rozświetliły Wszechświat i stworzyły ciężkie pierwiastki.
• Bez tych procesów nie byłoby dalszej historii.